The Force

Dit is een verhaal over de beste voetballer ter wereld. Maar het begint met Star Wars. Star Wars? Star Wars! Wie zag nooit de epische films van George Lucas? Ik vond het destijds maar simpel gedoe, die rare vliegtuigjes, alsof ze gevouwen waren van papier. Die met en tegen elkaar streden ergens in het onmetelijke heelal. Daar deden mensen wat ze al eeuwen op aarde hadden gedaan: oorlogen voeren.
Pas later keek ik eens goed, ik luisterde naar de dialogen, begreep dat Darth Vader en Luke Skywalker vader en zoon waren. En dat de les van Star Wars zo uit een Griekse mythe overgenomen was: je kunt je kracht ten goede en ten kwade gebruiken. En veelal heeft degene die de beslissing neemt zelf de keuze. Maar oh, wat is het aantrekkelijk om voor het kwaad te kiezen, om de machtigste te zijn, om anderen te onderwerpen aan jouw kracht. (zie de bankencrisis, de milieucrisis, de kredietcrisis, de eurocrisis)
Begin januari hoorde Lionel Messi dat hij voor de derde achtereenvolgende keer is verkozen tot Voetballer van het Jaar. Die keuze is een keuze van de voetbalmaffia genaamd FIFA, dus eigenlijk zouden we er geen aandacht aan moeten besteden. Maar ik ken geen enkele voetballiefhebber die níet vindt dat Lionel Messi de beste voetballer van de wereld is. Hij is dus onomstreden en dat wil heel wat zeggen!
(ik doe nu even of u van een andere planeet komt en stel Messi aan u voor)
Lionel Messi is een kind die verdwaald is in de grote mensenwereld. Een kind dat is een jong mens die de dingen doet die hij leuk vindt. En hij vindt de dingen leuk simpelweg omdat hij ze leuk vindt. In de grote mensenwereld passen eigenlijk geen kinderen. Daar gaat het om macht, geld en seks. En in de voetbalwereld zijn die krachten extra sterk aanwezig. Lionel Messi ontroert omdat hem geld, seks en macht niets lijken te zeggen. Hij wil spelen! Bij een 6-0 voorsprong en in de laatste minuut krijgt hij een bal in de diepte… Messi rent als een jong veulen in de lente achter de bal aan. Nóg een goal. Waarom? Omdat het zo leuk is om een goal te maken. Nooit, maar dan ook nooit, zal Messi een goal maken om de tegenstander te vernederen. Nooit, maar dan ook nooit zal Messi zijn teamgenoten vergeten. Messi is Luke Skywalker.
Het mooie van de Griekse mythologie, en van het thema van Star Wars, is dat je het overal en altijd terug kunt vinden. Op je werk bij de man of vrouw die over de ruggen van anderen promotie maakt. In de politiek bij de man die over de ruggen van andersgelovigen de zieltjes wint van bange mensen. En in de sport, zeker in de sport. Net als Skywalker zal Messi zijn leven lang op de hoede moeten zijn voor The Force. Geld, seks en macht liggen ook voor hem in elke hoek van het veld, klaar om hem te overmeesteren, om het kind in hem om zeep te helpen.
En The Force heeft aan de donkere zijde hulp. Darth Vader heeft verschillende gedaantes. Op het veld verschijnt hij als Ronaldo, de ijdele krachtpatser die niet kan verbloemen dat het om hem moet gaan en om niemand anders dan hem. En naast het veld heeft Darth Vader zich vermomd als José Mourinho. De trainer die alles zal doen om te winnen. En alles betekent hier ook echt álles.

Laten we even stil staan bij Lionel Messi. En laten wij, coaches, trainers, ouders, onderwijzers, leraren beseffen dat er heel veel Messi’s rondlopen op de velden en in de sportzalen. Ze zijn niet zo goed als Messi, maar ze spelen het spel nog omdat ze het leuk vinden. The Force, en dan de duistere kant ervan, dat zijn wij. Wij die spelen om te winnen, om onszelf te behagen, om ons ego te strelen.
Leve Lionel Skywalker.