Multi-talent? Dan moet je kiezen
Kobus Hereijgers kan veel. De 22-jarige Hereijgers studeert werktuigbouwkunde aan de TU in Eindhoven en deed het gymnasium in Den Bosch. Hij fietst bij de eliterenners in het veldrijden en was een nationale topper bij de fietscrossers. ‘Het gaat om keuzes maken’, weet hij inmiddels. ‘Ik vind veldrijden erg leuk, en ik wil graag prof worden, maar ik staar me er niet blind op. Mijn studie is ook belangrijk.’
Kobus stapte als zevenjarige op een crossfietsje op de baan in Ammerzoden. Hij deed al snel mee bij de besten en reed tot aan de elite-klasse vooraan mee. Zijn beste prestatie was een zesde plaats op een Europees Kampioenschap. Hij begon als zeventienjarige in de winterperiode met veldrijden en dat beviel zo goed dat hij de overstap naar het veldrijden maakte. ‘Ik verkeer wat dat betreft in goed gezelschap’, lacht hij. ‘Sven Nys komt ook uit het fietscrossen.’
Hij kon al snel ook in het veldrijden goed meekomen. ‘Maar ik deed laatst mee met een Superprestige-wedstrijd. Dan moet ik alle zeilen bijzetten om ergens bij de eerste veertig te eindigen.’ Hij heeft daarom zijn programma aangepast aan zijn huidige mogelijkheden. ‘Ik doe soms ook mee met een nationale cross en dan rij ik mee voor een podiumplaats. Dan gaat het ook om tactisch inzicht. Daar leer ik dan weer van.’
Hij is gestegen op de ladder bij de veldrijders. In zijn tweede seizoen werd hij bij de Beloften nog gedubbeld door Niels Albert. ‘Ik moest natuurlijk erg wennen. Het ging van heel kort en explosief naar een lange inspanning. Daar heeft mijn lichaam zich wel aan aan moeten passen.’ Onlangs werd hij bij het NK verdienstelijk elfde. ‘Maar je moet reëel zijn’, zegt hij. ‘Als ik in topvorm was geweest en alles had meegezeten dan was ik tiende of negende geworden. Meer zit er nu niet in.’
Trainen doet hij vaak en veel. Hij is bewust thuis blijven wonen. ‘Daar is het allemaal wat makkelijker, met eten bijvoorbeeld. Ik hoef geen boodschappen te doen. Ik heb zelf geen auto en mag die van mijn ouders meenemen naar een koers. Als ik op kamers zou wonen zou dat allemaal echt niet kunnen.’ En dus pakt hij op dagen dat hij in Eindhoven moet zijn de fiets van Hedel naar Den Bosch. En stapt daar op de trein.
Ondanks een overwinning bij een nationale cross onlangs in Boxtel, heeft hij zich niet kunnen kwalificeren voor het WK, dat dit jaar in België gehouden wordt. ‘Als ik al een doel heb, dan is het deelname aan een wereldkampioenschap. Daarvoor moet ik mee gaan doen in de top van de elite-renners.’
In België moet hij nogal eens uitleggen dat hij geen ‘familie is van’. ‘Paul Herijgers werd begin jaren negentig wereldkampioen en daar is hij nog altijd een held’, vertelt Kobus. ‘Ik zag laatst dat de Vlaamse tv een serie uitzendingen heeft over de wereldkampioenschappen veldrijden. Die zijn dit jaar in Koksijde en in aanloop vertonen ze oude beelden. Daarop was Paul Herijgers te zien hoe hij wereldkampioen werd ten koste van Richard Groenendaal.
Zijn aanleg is meer dan bovengemiddeld. ‘Maar ik ben nogal zwaar, haal bijna tachtig kilo, en dus moet ik veel gewicht wegtrappen. Dat vermogen is ook erg hoog. Dus wat dat betreft zit ik wel bij de besten.’ Als het dus sneller en beter moet, dan zal hij vaker moeten trainen. ‘Vorig jaar heb ik heel veel gelaten voor het veldrijden. Heb ik echt mijn agenda er helemaal op aangepast. Maar dan merk ik dat het me geen goed doet als ik louter en alleen met veldrijden bezig was. Het is voor mij het best om mijn gedachten af en toe te verzetten. En uiteindelijk zie ik dan wel waar het schip strandt.’
